سرو فسا رضا اله دادی :الوین تافلر در کتاب جابجایی قدرت (powershift) به تبیین عناصر سه گانه قدرت پرداخته     زر، قدرت ودانایی را مهمترین ارکان قدرت می داند و معتقد است با تمام دگرگونی های جامعه اهمیت ونفوذ این سه عنصر از میان نرفته است.تافلر جابجایی در مفهوم قدرت و تغییر اهمیت عناصر سه گانه در بازی های قدرت را جابجایی در قدرت می داند.

او معتقد است در عصرهای گذشته، به ترتیب زور و پول ابزار اصلی دسترسی به قدرت بوده ولی در حال حاضر دانایی برترین و مهمترین ابزار قدرت می باشد و همین مفهوم جابجایی است که تحولات جهان معاصر را در بر می گیرد.

تافلر تغییرات و جابجایی قدرت را نه تصادفی بلکه براساس الگوی مشخص   و با نیروی قابل شناسایی می داند.

بشر پس از، از سر گذراندن دوران برده داری و سرواژی و ارباب رعیتی که  ساختاری متمرکز و قائم به شخص داشت ،و رسیدن به فهم ودانایی ودرک مصائب و آثار مخرب نظام های استبدادی، پی ریزی نظام های مردم سالار را مرحله به مرحله آغاز و به پیش برد . سیر تکاملی جمهوری خواهی با هر تجربه جدید تاریخی وضعیت تازه ای یافت . نقد که موتور محرکه نظام های مردم سالار بود، قابلیت ترمیم و بازیافت قوانین وهنجارهای ناکارآمد را در درون سیستم فراهم می کرد و بدین ترتیب به اقتضائات زمان ونیاز هردوره پاسخی در خور داده می شد.

تغییر ادورای قدرت وتبدیل آن به قانون همه نظام های مردم سالار، نیز براساس تجربه گرانقدر بشر  بدست آمد.

براساس این قانون ، قدرت برای جلوگیری از فساد و سوء استفاده ، می بایست به صورت دوره ای تغییر یابد تا به محملی برای انتفاع شخصی  مبدل نشده و نفوذ ناشی از قدرت موجبات ادامه، حفظ و سوء استفاده از قدرت را فراهم نکند.نظام هایی مانند عراق ، سوریه ، لیبی، مصر و...با نادیده گرفتن اصل مهم ادواری بودن قدرت تلاش کردند با حفظ ظاهری از دموکراسی و  انتخابات ،   ظاهری از دمکراسی نمایشی را حفظ کرده و درعین حال   ساختار متمرکز و استبدادی قدرت را دست نخورده باقی گذارند.

 با فهم این نکته مهم بود که ادواری بودن قدرت   در کلیت ساختار نظام سیاسی ، اعم از قوه مجریه و مقننه ، به عنوان یک اصل پذیرفته ونهاد مند وقانونی شد.

در انتخابات پیش روی  مجلس شورای اسلامی و خبرگان ر هبری ، لزوم تغییر د رترکیب منتخبین به عنوان یک ضرورت تاریخی در حال تبدیل شدن به یک خواست عمومی است   که با عزم واراده مردم شدنی وقابل تحقق است.

افکار عمومی نشان می دهد ، مدیریت خسته وناکارآمد جوابگوی خواست عمومی نیست و جامعه به دنبال نیروهای توانمند و خلاق است تا  از انبوه معضلات و مشکلات پیش رو رهایی یابد. تغییر نمایندگانی که چندین دوره و برخلاف منطق  و مصالح ادواری بودن قدرت در جایگاه خود ثابت مانده ، خواستی  عمومی است که تا تحقق آن   زمان زیادی باقی  نمانده است.

 
  

 

نام شما:
پست الکترونیکی :
نظرات :
بیشتر...